​Hoe groot moet het morele kompas van een designer zijn?

Zijn pushnotificaties in een nieuwsapp voor kinderen wenselijk? Moet AirBNB niet user-centric maar community-centric worden ingericht? Zou je ooit een platform ontwerpen dat een bijdrage levert aan de deportatie van miljoenen immigranten?

Tijdens de Digital Design Ethics Conference op 26 november, georganiseerd door de opleiding Communication and Multimedia Design, stond de morele verantwoordelijkheid van de digitale designer centraal. Hoe groot is die? Als het aan keynote speaker Mike Monteiro ligt, is het makkelijk: een designer heeft een enorme ethische verantwoordelijkheid. De verantwoordelijkheid van het ene mens tot het andere.

Studenten, docenten en onderzoekers van de Hogeschool van Amsterdam, ontwerpers en developers kwamen samen in het Amsterdamse Eye Filmmuseum om te luisteren naar de bevlogen pleidooien van Amber Case, Mike Monteiro en Cennydd Bowles. Of de studenten er wat van opstaken? “Het is goed om je bewust te zijn of dat wat je maakt écht nuttig is”, aldus Denise (21) student Communication and Multimedia Design.

Volgens Amerikaanse cyberantropologe Amber Case is dat precies waar het om gaat. Om de toegevoegde waarde. Digitale techniek gaat volgens haar steeds vaker gepaard met toeters en bellen. Letterlijk. We leven in een maatschappij waarin er constant een beroep wordt gedaan op onze aandacht. Een piepje, een belletje, een alarm. “Zo zonde”, zegt Case. “We overweldigen onszelf met technische uitingen die opdringerig zijn en niet altijd in echte behoeften voorzien. Ze halen ons weg uit de emotionele werkelijkheid die er écht toe doet.” Het is volgens Case de taak van de designer om menselijke normen te hanteren. Waarom een ijskast ontwerpen die piept als je banaan aan het bederven is, terwijl die banaan prima in staat is je dat zelf te laten zien? “Just because you can, doesn’t mean you should.”

Amber Case
Amber Case

Powered by WPeMatico